"സഹോദരാ, എന്‍റെ  ഹൃദയം തകര്‍ന്നിട്ടില്ല. ജീവിതം എല്ലായിടത്തും ജീവിതം തന്നെ. നമ്മിലുള്ള ജീവിതം നമ്മുക്കു പുറത്തുള്ള എന്തിലെങ്കിലുമല്ല. ആളുകള്‍ എല്ലായ് പ്പോഴും എന്‍റെയടുത്തുണ്ടാകും. ആളുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു മനുഷ്യനായിരിക്കുകയും എന്തൊക്കെ പീഡനങ്ങലേല്‍ക്കേണ്ടി വന്നാല്‍ തന്നെയും ഒരു മനുഷ്യനായി എന്നത്തേക്കും തുടരുകയും ചെയ്യുക -ഇതാണ് ജീവിതം. ഇതാണ് ജീവിതത്തിന്‍റെ കര്‍ത്തവ്യം.  ഞാനിതു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്നേഹിക്കാനും വേദനിക്കാനും സഹിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കാനും സ്മരിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു ഹൃദയം എന്നിലിപ്പോഴും  അവശേഷിക്കുന്നു".

(ദേസ്തയോവ്സ്കി  സൈബീരിയയിലേക്ക്  കഠിനതടവിന് വിധിക്കപെട്ട് പോകുമ്പോള്‍ സഹോദരന്‍ 
മിഖായേലിന് എഴുതിയ കത്തില്‍ നിന്ന്)