രാമഴയില്‍ 

കറുത്തിരുണ്ട രാത്രിയില്‍
തിമിര്‍ത്തു പെയ്തമഴയില്‍
വാക്കുകളുടെ ഇടിയും മിന്നലും
ചിതറിപ്പരന്നു.
വീശിയടിച്ച കാറ്റവയെ
നാലുപാടും തൂത്തെറിഞ്ഞു.
ഇളകിമറിയുന്ന കടലിലും
കുത്തിയൊഴുകുന്ന പുഴയിലും
പെരുവഴിയിലും പുരമുകളിലും
ഉഴുതുമറിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന പാടങ്ങളിലും
പാതയോരങ്ങളിലും അവ പതിച്ചു.
തിമിര്‍ത്തു പെയ്ത മഴയോടൊപ്പം
ആകാശവിതാനങ്ങളില്‍ നിന്നു
വാക്കുകളും ചിന്നിച്ചിതറി
മനസ്സിന്‍റെ ഇടവഴികളിലവ
മിന്നിത്തിളങ്ങി
മഴയിലലിഞ്ഞ , കുതിര്‍ന്നൊരു
മണ്ണുടല്‍ വിണ്‍നാദം   

ഒറ്റനിറം 

വര്‍ണാഭമാര്‍ന്ന ഈ ഭൂമിയില്‍
അവരറിയാത്ത കാരണങ്ങളാല്‍
ചിലരൊറ്റ നിറത്തില്‍
കുടുങ്ങിപ്പോകുന്നു 

നിത്യത 

ഇഴചേര്‍ന്ന
കണികകള്‍
മഴയായി പതിക്കുന്നു
ഒന്നായി തീരും
നമ്മളും.  

കാലം തെറ്റിയെത്തുന്ന മഴ

കാലചക്രത്തിനുമുമ്പെ പായുന്ന
കാലത്തിനൊപ്പമെത്താനാവാതെ
മഴ കിതച്ചു,
നിനക്കു പരിഭവം:
കാലം തെറ്റിയെത്തുന്ന മഴ

മഴപെയ്ത്തിനു ശേഷമീ
മരപ്പെയ്ത്തും 

പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴ
നേരിട്ടും ഒരുപാടലച്ചിലി
നൊടുവിലും
സമുദ്രം പുല്‍കുന്നു

തിരികെ

എല്ലാവരും പരസ്പരം മത്സരിച്ചുവില്പന നടത്തിയിട്ടും
ആര്‍ക്കും സംതൃപ്തി കണ്ടെത്താനായില്ല.
ഒന്നുമില്ലാത്തവരൊക്കെ
ആനന്ദത്തോടെ, സ്നേഹത്തോടെ ജീവിച്ചു.
എല്ലാം നശിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ലാതായവരുടെ
കണ്ണതുകണ്ടുതുറന്നു.
അപ്പോഴേക്കും അവരുടെ കാലുകള്‍
കുഴിക്കരികിലായിരുന്നു.
പിന്നെ ചെറുമികള്‍ പതിയെ തിരികെ നടന്നു
പച്ചപുതയ്ക്കാന്‍  മരങ്ങള്‍ നട്ടു
അവ വളര്‍ന്നിട്ടങ്ങനെ കാടുവളര്‍ന്നു,
പുഴകള്‍ പിറന്നു, ജീവനുണ്ടായി
പ്രകാശം നിറഞ്ഞു.
കാര്‍ന്നോമ്മാരുടെ തെറ്റുകള
വര്‍ക്കൊപ്പംനശിച്ചു.
നമ്മുടെ നാടിനു നന്മവരുത്താന്‍
നമ്മള്‍തന്നെ തുടങ്ങേണം.